Ah Müjgan Ah


Ne sen bilirdin yoluna çıkacağımı
ne ben bilirdim sana rastlayacağımı
derler ya,tesadüfler aşkı getirirmiş
ve insan herşeyiyle ölümüne severmiş.

Hatırlarmısın ağaçlara yazmıştık aşkımzı
el ele koşmuştuk dere tepe demeden
herkez duymuştu aşkımızı ve zalim felek de duymuştu ayrılmıştık
o günden sonra hep yalnızlığıma içerim.

Güneş  benimle doğar her sabah
sen uyurken yatağında mışıl mışıl
nerden duyacaksın benim hıçkırığımı
ah müjgan ah

Geçen gün haberini aldım 
çok mutluymuşsun
evlenmişsin ve bir  çocuğun olmuş
unuttumda kendi mutsuzluğumu
senin mutluluğuna sevindim bilinçsizce.

Bensizde yaşarsın demiştin gyagiderken
yeniden seversin hayatı başkasıyla diyordun
elbette severim elbette yaşarım sensiz
sen buna yaşamak diyorsan eğer
ağaçların otların yaşadığı gibi gayesizce
ben nasıl kahrolmayayım sevenleri gördükçe
boynum nasıl bükülmesin maziyi düşündükçe
gittin kendini götürdün hatıraların kaldı
senden bana hatıra bu hıçkırıklar kaldı
ah müjgan ah..